Pleeggezinnen: een steunpilaar onder de doelstelling om hulpeloze dieren te redden.

Vaak genoemd maar nog niet eerder aan de orde geweest in deze rubriek zijn de pleeggezinnen (foster homes). De pleeggezinnen vormen een fundamenteel onderdeel van onze doelstelling om hulpeloze dieren te redden en de meest kwetsbare onder hen de hoognodige individuele aandacht en 24 uurs-zorg te kunnen verlenen.

 

Zoals bekend wordt het merendeel van de asielpopulatie bij de s’morgens bij het hek van het asiel gevonden. Honden aan het hekwerk gebonden, puppies en katten/kittens in kratjes en dozen. Soms vindt een dier zelf de weg naar het asiel en houdt zich op in de directe omgeving.  Dit betekent dat het aantal dieren wat  opeens en in korte tijd opgenomen moeten worden grote schommelingen kent.
Twee volwassen honden en een krat met pups betekent dat er in de intake kennels opeens drie kennels beschikbaar moeten zijn en dat is vaak niet het geval. We willen tevens het liefst geen jonge pups of kittens in het asiel opnemen, daar deze diertjes erg kwetsbaar zijn.

Jonge kittens hebben intensieve verzorging nodig en in het geval van flesvoeding eigenlijk continue een persoon die zich volledig kan inzetten voor deze categorie gasten. Voeg daarbij het risico wat achtergelaten pups met zich meebrengen voor het overbrengen van infectie ziekten en het zal duidelijk zijn dat gastgezinnen een zeer belangrijke rol spelen in het functioneren van het asiel.

Jonge dieren die enige tijd in een pleeggezin hebben doorgebracht krijgen tevens al wat sociale opvoeding mee en kunnen al vroeg leren om met mensen en een huiselijke omgeving om te gaan.
Soms verblijven jonge dieren hun gehele korte leven vanaf de tijd dat ze bij ons zijn gekomen in een gastgezin en we trachten dan ook om deze honden en katten direct te plaatsen bij hun nieuwe familie dan wel naar Nederland of Engeland te brengen waar zij dan snel een eigen huis kunnen vinden.

 

   

 

Afscheid nemen van de pleegpoezen en honden is bijna altijd moeilijk voor de pleegouders, die natuurlijk aan hun jonge gasten gehecht zijn geraakt. Vaak wordt er een lijstje van opmerkingen tot en met de voorkeuren voor eten meegegeven om er toch vooral maar zeker van te zijn dat de geliefde diertjes hun favoriete voedsel kunnen blijven eten. Ook uitleg over gedrag en spelletjes dragen bij aan de zo compleet mogelijke informatie over het pleegdier.

Natuurlijk komt het ook voor dat een pleegkitten of hond zó geliefd is bij het pleeggezin dat het vervolgens wordt geadopteerd zodat er geen afscheid hoeft plaats te vinden.

Wij prijzen ons gelukkig met de mensen die door het geven van pleegzorg helpen om zoveel mogelijk dieren te redden en hen met een goede start een nieuw leven in te sturen.

 

Maandoverzicht PAWS-PATAS juni 2019

Thumbelina is 1 van de velen kittens die momenteel bij de opvang binnenkomen. Zij werd gevonden door een koppel dat met vakantie in Spanje is, maar binnenkort weer naar huis toe gaat. Zij is pas een maand oud en heeft nog flessenvoeding nodig, veel te jong voor onze cattery dus. Daarom zijn lokale pleeggezinnen zo enorm belangrijk voor ons.  Ook Thumbelina is naar een lokaal pleeggezin gegaan totdat ze oud genoeg is om naar de cattery toe te komen. De kleine Thumbelina heeft het daar enorm naar haar zin. Ze heeft daar een vriendinnetje, Minnie.

Hun pleegmoeder vond Minnie al klein, tot ze Thumbelina ontmoette die nog een stuk kleiner is. Naast haar kittenvriendinnetje zijn er ook nog hondenvriendjes om tegenaan te kruipen, heerlijk zacht en warm.

Ook de vrolijke pups Wisket en Juno hebben het enorm naar hun zin in hun pleeggezin in Spanje. Het zijn speelse en knuffelige hondjes, vol energie en speelsheid, die dol zijn op menselijke aandacht. Daar hebben de goede zorgen van hun pleeggezin zeker aan bijgedragen.

 

Nina en Dennis waren dit jaar al voor de tweede keer bij ons in de opvang om vrijwilligerswerk te doen. Helaas moesten ze weer terug naar huis, maar in september komen ze beiden weer voor een jaar lang terug, dat lees je goed, een heel jaar! We zijn hier natuurlijk heel erg blij mee en zijn ze dankbaar voor al hun inzet en harde werk. We kunnen niet wachten ze weer terug te verwelkomen in de opvang.

 

Deze jonge poes werd gevonden op straat met verwondingen aan haar bek, neus en ogen, waarna ze naar een dierenarts werd gebracht voor observatie. Vermoedelijk is ze geschopt of aangereden door een auto waardoor ze nu blind is geworden. Onze cattery is geen geschikte plek voor haar dus gaat ook dit dametje weer naar een pleeggezin. Het is een erg aanhankelijk diertje dat ondanks haar ervaringen in het verleden het vertrouwen in mensen nog niet is kwijtgeraakt.

De PAWS-PATAS cattery is  voorlopig gesloten.
Een tijdje geleden werden een groep kittens van verschillende leeftijden achtergelaten bij de opvangpoort. Ze gingen in quarantaine, maar leken redelijk gezond te zijn. Toen de volgende ochtend de eerste vrijwilliger aankwam bij de opvang vond deze een van de kittens dood en een andere stervende. Aan het eind van de dag waren er 6 kittens overleden. De vermoedelijke oorzaak van het overlijden van de kittens is de kattenziekte, een dodelijk virus dat voornamelijk kittens treft. Een week later zijn er in totaal 9 kittens overleden, er kunnen er nog meer volgen. Dit vreselijke verlies treft ons en onze vrijwilligers hard en is het meest afschuwelijke dat we tot nu toe mee hebben gemaakt in onze kleine cattery. We zijn onze pleeggezinnen, waar veel van onze kittens veilig verblijven, erg dankbaar. Zonder hen zou het dodental een stuk hoger gelegen hebben. We hebben een vermoeden dat de katten en kittens die steeds bij onze poort worden achtergelaten van dezelfde personen afkomen. Mensen die niets doen om de constante stroom van kittens af te doen nemen door sterilisatie. We zijn dan wel een dierenopvang, maar we hebben niet de capaciteit om de honderden, of misschien wel duizenden (zieke) katten en kittens die op de straten van de omliggende dorpen leven op te nemen. Dit keer heeft het leed  zelfs de levens van deze onschuldige kittens gekost en van nog meerderen in gevaar gebracht.

Op het moment hebben we verschillende leuke pups in onze opvang. Ondanks dat deze diertjes momenteel enkel beschikbaar zijn voor lokale adoptie in Spanje willen we ze toch graag met jullie delen.

 

  

Begin juni ging  een transport de weg op naar het noorden met honden en katten aan boord.  Aan het einde van de middag  op de volgende dag waren de dieren op diverse adressen afgeleverd en ging de auto in Hoek van Holland aan boord van de veerboot naar Engeland.
De storm was gelukkig net aan het afnemen zodat de honden voor Engeland en de chauffeurs een redelijke nachtrust konden genieten. Een paar uur na aankomst in de UK waren alle dieren op hun bestemming en konden de (Engelse) chauffeurs even in in het land blijven, voordat zij de reis, nu via Calais, weer terug gingen maken.
Twee bijzondere honden,  broer Dani en zusje Izzy, al 4,5 jaar bewoners van ons asiel, mochten naar Nederland en zij reisden eveneens op dit transport. De honden kunnen nu van een geweldige oude dag genieten: andere grote honden als gezelschap, veel ruimte en vrijheid en leven als hond in een roedel in plaats van in kennels. Een droom die uitkwam. Het afscheid van deze twee grote honden was emotioneel, zakdoeken waren wel nodig toen de dieren op de auto zaten en de motor gestart werd: Nu gingen ze écht weg. Broer en zuster waren door de jaren heen erg populair geworden.

Op 22 juni werd een Extra Buitengewone  Ledenvergadering gehouden vanwege het feit dat er drie nieuwe bestuursleden voor het hoofdbestuur zouden aantreden. Een nieuwe penningmeester, secretaresse en een nieuwe president. Allen mensen met veel ervaring op het  gebied van hun taken. Alle drie werden unaniem met positieve stemmen aangenomen. 
Bijzonder om te vermelden is dat de aftredende president, Karen Polanski, 30 jaar lang onafgebroken de voorzitter van het bestuur is geweest. Zij is tevens een van de oprichters van onze stichting en is altijd een steunpilaar voor de organisatie en de vrijwilligers geweest. Gelukkig blijft zij in de buurt wonen en we weten dat Karen altijd bij het asiel betrokken zal blijven. We zijn haar dankbaar voor alles wat zij voor de stichting en zijn bewoners heeft gedaan. Meer dan 7000 dieren hebben in deze periode een nieuw tehuis gevonden. Karen is altijd een van onze pleeg-ouders geweest en heeft door de jaren heen ontelbare honden/pups opgenomen en verzorgd totdat de dieren geplaatst werden. Een oude hond die zich zeer aan haar hechtte heeft de rest van haar lange leven bij Karen mogen doorbrengen. PAWS-PATAS bestaat dit jaar 30 jaar en al die jaren met één president. Karen kreeg bij haar afscheid een “Lidmaatschap voor het leven aangeboden”. We weten dat wij haar nog regelmatig zullen zien.

 

Dani en Izzy: Mastiffs na 4.5 jaar bij PAWS-PATAS geplaatst in Nederland

Dani en Izzy, twee Spaanse mastiffs, werden ruim vier jaar geleden gedurende de nacht bij het asiel aan het hek gebonden en achtergelaten. De grote honden, toen ongeveer 4 tot 5 jaar oud, waren doodsbang voor het contact met vreemden en wilden geen pas lopen. Derhalve werden beiden met vereende krachten het shelter binnengedragen, waar zij samen in een kennel werden geplaatst. De honden waren  zeer waaks op hun territorium en konden vervaarlijk tekeer gaan als er iemand in de buurt kwam. In de eerste periode waren er een beperkt aantal vrijwilligers die met deze honden werkten, hun kennel schoonmaakten, hen voerden en twee maal per dag op het losloop terrein lieten.

Door de tijd heen werden Dani en Izzy socialer, minder bang en konden meer mensen met hen omgaan. Wandelen aan de lijn was er niet bij, geen van de twee deed ook maar één stap als ze werden aangelijnd. Gedrag wat wel wordt gezien bij voormalige kettinghonden. Druk op de nek werkt niet en ook een tuig is te bedreigend. Ook wilden ze niet van het terrein af, zelfs niet in de buurt van de uitgang komen. Alsof ze dachten: nu zijn we veilig, het eten is goed, de mensen aardig en wij gaan niet verhuizen. De twee, broer en zuster, vulden elkaar goed aan. Dani deed het blafwerk maar ging liever achter Izzy staan als er iets aan de hand was, zijn zusje was duidelijk leidend. Zij blafte minder, maar keek en observeerde meer wat er gaande was en of een situatie wel veilig was.

We hadden weinig of geen mogelijkheden om deze honden te plaatsen daar we ze niet uit elkaar wilden halen en ook omdat het absoluut geen huishonden konden worden. Tevens zijn zij echte waakhonden en derhalve blaffers als er iets wordt gesignaleerd. De jaren verstreken, Izzy en Dani bleven bij ons en we waren er praktisch zeker van dat zij tot het einde van hun leven bij elkaar en bij ons zouden blijven. Inmiddels waren de twee uitgegroeid tot favoriete honden bij veel van onze vrijwilligers. De dieren werden minder schuw, kwamen op het losloop terrein op hun vaste verzorgers af en een knuffel werd zeker gewaardeerd.

Eind februari dit jaar kwam er bericht uit Nederland dat Dani en Izzy samen naar een prachtige plek mochten komen, waar ze heel veel ruimte, vrijheid en gezelschap van andere mastiffs zouden hebben.

Kortom, een droom en we konden het haast niet geloven. Dani en Izzy werden als voorbereiding op een groter terrein met meerdere honden geplaatst gedurende de maanden die volgen, zodat zij goed aan gezelschap van andere honden konden wennen, meer dan op het losloop terrein. Dat ging heel goed, de twee oude mastiffs vonden het wel gezellig hoewel ze uiteraard altijd samen optrokken, Izzy voorop en Dani volgend. Uiteindelijk brak de dag van het transport aan en werden Dani en Izzy in grote kooien, waar ze meer dan voldoende ruimte in hadden, in de bus geladen. Dat viel erg mee, er was geen paniek en beiden gingen direct lekker liggen. De andere honden en katten werden ingeladen en nadat een aantal geëmotioneerde vrijwilligers  afscheid van de twee hadden genomen ging de bus op weg. Zakdoeken waren wel nodig, dit stel was gewoon onderdeel van het asiel en om hen niet meer te zien en horen leek wel heel erg kaal.

De volgende middag arriveerden Dani en Izzy op hun bestemming, alwaar ze geïntroduceerd werden in de groep soortgenoten. Dit gebeurde zonder enige agressie of gegrom,  vervolgens werd het tijd  om uit te rusten. De volgende morgen gingen de twee voor het eerst de grote buitenwereld verkennen. Voor ex-kettinghonden die nooit volledig vrij hadden geleefd uitzonderlijk en zij moesten alles voorzichtig verkennen. Zo groot, andere luchtjes, groen gras, alles was nieuw.

Dani en Izzy zijn op een later tijdstip in hun leven in een droomwereld terecht gekomen en zien het allemaal nog met enige verbazing aan. Een verhaal wat  een fantastisch goede afloop heeft mogen krijgen voor de honden, voor ons een sprookje wat waarheid werd. We danken de mensen die Dani en Izzy dit geluk hebben gegund; mensen met een groot hart voor dieren, die van hen houden en met een familie van soortgenoten.

Maandoverzicht van de maand Mei.

We krijgen de laatste tijd weer pasgeboren moederloze kittens binnen. Sommige zijn nog zo jong dat ze zeer intensieve zorg nodig hebben in de vorm van flessenvoeding om de paar uur, dag en nacht. Ondanks deze goede zorgen komt het helaas voor dat een kitten het niet redt. Dat was onder andere het geval bij Ninja, het rode kittentje. Het koppel dat hem vond is de gehele nacht opgebleven om te vechten voor zijn leven, maar helaas was hij door de scheiding van zijn moeder al zo verzwakt dat het niet meer mocht baten. Het zwarte kitten krijgt momenteel nog flessenvoeding van een pleegmoeder

Afgelopen maand werd het jaarfeest van Greyhound Friends en Greyhound in Nood Nederland weer gevierd in Oss op het mooie terrein van de Geffense plas. Hoewel de weersvoorspellingen zeer slecht waren, is er geen regen gevallen en ook de gevreesde wind liet het afweten. Heel veel honden, heel veel mensen en zoals altijd heel erg leuk. De PAWS-PATAS kraam kreeg veel aanloop, het was druk en gezellig. Ex-honden van ons asiel kwamen langs om even te laten zien hoe goed het met hen gaat: Brasilia, Andora en Ricardo waren van de partij. Rainy, nog niet lang in Nederland, mocht meelopen in de honden-presentatie in een geel jasje en vond haar nieuwe bazen. Dank weer aan GINN en GF voor de goede organisatie, het was een geslaagde dag.

Er vond er weer een kitten-coffee morning plaats in Las Buganvillas, bij het plaatsje Garrucha. Tijdens dit evenement kunnen mensen onder het genot van koffie en gebak kennis komen maken met onze kittens. De kittens waren er klaar voor, nou ja de meesten dan, sommigen waren nog druk bezig met hun schoonheidsslaapje. Kittens, koffie en gebak, wie kan dat nou weerstaan? De kittens waren niet onder de indruk en tonen daarmee hoe zeer ze aan mensen zijn gewend.

 

Lisa woont nu bijna twee maanden in Nederland en vindt dat prima. Grote tuin, nog een hond in huis en een speelmakker als buurhond, bijzonder aardige mensen om bij te wonen, wandelingen en af en toe een tractor om naar te blaffen. Wat wil een hond nog meer? Graag een grotere bank en een groter ligbed, want zo te zien is dat deel van het meubilair toch behelpen en niet berekend op lange poten.

Na meer dan 4 jaar in de opvang heeft Frenchy eindelijk zijn nieuwe thuis gevonden in Engeland, waar hij zijn toekomst tegemoet gaat onder de nieuwe naam “Pablo”. We zijn natuurlijk enorm blij voor hem en we zijn iedereen die heeft meegewerkt aan het vinden van zijn nieuwe baasjes erg dankbaar. We zullen Frenchy  missen, maar na al die jaren wachten heeft hij het zeker verdiend om van zijn nieuwe leven te gaan genieten.

Onze cattery behaalde deze maand een nieuw record, maar helaas niet een record dat we graag zouden behalen. Er werden namelijk in nog geen week tijd 21 kittens bij de opvang achtergelaten. Sommigen zijn erg angstig, nog erg jong, sommigen zijn ziek. Maar gelukkig lijken de meeste van hen wel gezond te zijn. Al deze diertjes hebben veel algemene zorg, aandacht, veterinaire zorg en voeding nodig, wat een extra belasting geeft op het gebied van kosten en een zwaar beroep doet op de vrijwilligers van de toch al overvolle cattery. Twee weken later werden er nog 5 kittens achtergelaten, gedurende dezelfde nacht ook 6 puppies.

Supermoeder slaat weer toe! Nu al haar kittens zonder haar kunnen, heeft deze geweldige poes enkele van de pas achtergelaten kittens onder haar hoede genomen. Deze kat is echt een reddende engel gezien het feit dat ze nu heeft geholpen om een totaal van 17 kittens groot te brengen. Wij vinden haar geweldig! Een poes die een zéér gewaardeerd lid van het asiel-team is, ze verdient een onderscheiding.

Ook supermoeders hebben regelmatig wat ontspanning nodig. Supermoeder Sansa is zelf overigens ook nog een jonge kat en weet zich heerlijk uit te leven in de tuin van haar pleeggezin. Even geen verantwoordelijkheden van het opvoeden van kittens, maar lekker onbezorgd spelen en genieten van het buiten zijn.

Met de hete Spaanse zomer in het vooruitzicht was Maggie wel toe aan een nieuw kapsel. Onze trimster heeft haar verwend met een heerlijk bad en een lekker korte coupe. Ziet ze er niet prachtig uit? Laat die zomer maar komen!

Gezien het kittenseizoen alweer in volle gang is worden onze cattery en pleeggezinnen overspoeld met kittens. Maar daarmee komen er ook aardig wat schattige foto’s uit voort die we graag met jullie delen. Wie word er nu niet vrolijk bij het zien van al die lieve snoetjes die nu veilig in de cattery of bij een pleeggezin verblijven?

 

Ook onze pups zijn zo mooi, schattig en leuk, dat we die wel met jullie moeten delen. Dit kleurrijke trio bestaat uit Raven, Wisket en Juno, drie erg knuffelige pups die de afgelopen 8 weken hebben doorgebracht bij hun liefdevolle pleegmoeder Jeanette. Ze zijn nu 14 weken oud en hebben nog veel te leren, maar daar hebben ze dan ook nog alle tijd voor.

 

Het plaatsen van PAWS-PATAS dieren in Nederland.

PAWS-PATAS werkt in Nederland samen met zes organisaties die onze honden en katten plaatsen. Drie daarvan zijn dierenopvang-centra,  de anderen zijn stichtingen die zich bezig houden met het plaatsen van buitenlandse honden en soms ook katten in Nederland.
Twee van deze stichtingen zijn gespecialiseerd in het plaatsen van Greyhounds, Podenco’s en Galgo’s, de derde plaatst honden en katten zonder specifieke doelgroep.  Wij prijzen ons gelukkig om met alle zes  organisaties te mogen samenwerken, daar allen zonder uitzondering een zorgvuldig en verantwoord plaatsingsbeleid voeren.

 

Voordat onze dieren in Nederland zijn, gaat er heel wat aan vooraf. Het beging met het selecteren van honden en katten die in aanmerking kunnen komen voor adoptie.  Leeftijd is natuurlijk van belang, daar jonge pups niet door ons worden vervoerd. De minimale leeftijd voor pups die uit het asiel komen is 5,5  tot 6 maanden, pups uit pleeg gezinnen mogen van ons iets eerder reizen, vanaf ca. 5 maanden. Hoewel het wettelijk is toegestaan om pups vanaf 15 weken te vervoeren naar het buitenland, houdt  het asiel liever een latere vertrek-leeftijd aan, de pups zijn dan minder kwetsbaar. Ook oudere of  oude dieren kunnen voor adoptie in aanmerking komen; dit wordt bepaald door de plaatsings-partners (de genoemde organisaties) waar wij mee samenwerken.

Van alle dieren die in aanmerking komen voor adoptie wordt een profiel opgemaakt waarin alle bekende gegevens zijn opgenomen, alsmede (voor zover bekend) de achtergrond, hoe het dier bij ons asiel is terecht gekomen, het gedrag met andere honden, katten, kinderen, specifieke aandachtspunten,  socialisatie, riemtraining en observaties van de mensen die met de dieren werken of van de pleeggezinnen. Daarbij worden  een serie foto’s en vaak ook wat video clips toegevoegd.

Vervolgens worden onze partners in Nederland benaderd en daarna weten wij hoeveel dieren er kunnen komen bij de diverse opvangcentra en stichtingen. Dan begint het uitzoeken welke honden het meest geschikt zijn voor welke opvang, vaak bepaald door de bezettingsgraad bij genoemde opvang of het aantal beschikbare gastgezinnen. Onze plaatsing-partners bepalen vervolgens welke dieren kunnen komen. Als dat bekend is, kunnen wij verder met de voorbereidingen voor een transport.  (alle veterinaire aspecten, training en het papierwerk.) De stichtingen adverteren honden op voorhand op hun websites, bij adoptie of een beschikbaar gastgezin kan een hond naar Nederland komen. De dierenopvang-centra adverteren de door hun geaccepteerde dieren ná aankomst. (Het is derhalve dan ook niet mogelijk om direct bij ons asiel in Spanje een dier te reserveren.)  PAWS-PATAS plaatst uiteraard lokaal in de omgeving ook honden en katten.  De dieren die naar Nederland gaan worden allen door hun nieuwe opvang-centrum geplaatst, nooit door ons. Op deze manier is een goede procedure met betrekking tot intake, huisbezoek, plaatsingsadvies, plaatsing-contract in Nederland én de zo belangrijke nazorg gegarandeerd, ook na langere tijd.

Alle dieren die via PAWS worden geadopteerd zijn volledig gevaccineerd. De honden zijn grondig onderzocht door onze dierenarts en worden behandeld voor interne en externe parasieten. De standaard procedure voor alle dieren omvat: ontwormen, vlooien/teken behandeling, puppy inentingen, 1e en 2e volwassen inenting, bloedtesten voor de meest voorkomende mediterane ziektes.  Daarnaast krijgen alle dieren een rabiës inenting, een internationaal huisdieren paspoort en een onderhuids geplaatste chip. Alle volwassen dieren van 6 maand of ouder zijn gesteriliseerd of gecastreerd.  Maximaal 48 uur voor vertrek vindt er een officiële exit-keuring plaats door een onafhankelijke dierenarts. De getoonde foto’s geven een beeld van dieren die uit ons asiel naar nederland gegaan zijn en daar zijn geadopteerd.

Maandoverzicht over het asiel in de maand april.

Deze arme hond werd gered door een koppel uit een Spaans dorp in Almeria. Het is een hartverscheurend verhaal. Het teefje Nala was niet gewild door haar eigenaar, ze had zoveel stress dat ze de helft van haar staart heeft afgebeten. Ze lijdt nog aan ondergewicht en is was zeer gestresst. Haar eigenaar gaf haar geen enkele medische zorg.
Ondanks dit alles is het een erg lieve hond die graag geknuffeld word. Ze krijgt nu de beste zorg en voeding, maar helaas zal de dierenarts haar staart moeten amputeren.

 

 

Hondje Aladin, het bruine hondje rechts op de foto, kwam enkele weken geleden op ons eerste maart transport naar Nederland waar hij werd opgenomen door het Dierenasiel in Tiel. Aladin werd snel geadopteerd maar bleef nog even logeren omdat zijn nieuwe eigenaren hem niet direct konden meenemen. Aladin mocht met twee vrijwilligers mee naar een bejaarden tehuis als “knuffelhond”. Die rol gaat hem goed af, het is een lief diertje en goede knuffelaar.

Het laatste transport eind maart ging niet verder naar Engeland zodat er donaties mee terug konden op de terugweg. Zoals te zien op de foto’s was er een schat aan gedoneerd voer en spullen. Een wasmachine en een magnetron, benches, voer, dekens, manden en mooie dingen om in de winkels te verkopen. Heel veel dank aan iedereen die zich heeft ingespannen om alle spullen te vergaren en bij de afleverpunten te brengen, geweldig.

Poppet werd gevonden in de campo tussen Mojacar en Garrucha in Almeria. Ze was er slecht aan toe en moest 5 dagen in de dierenkliniek in Lorca verblijven, waar men grote hoeveelheden vocht uit haar buik moest drainen.
Het leek erop dat ze mogelijk was aangereden door een auto. Poppet is pas 7 maanden oud en heeft dus al veel meegemaakt voor zo´n jonge pup. Zij kan slecht aarden in de opvang. De hond zoekt veel bevestiging, geborgenheid en aandacht. We hopen haar dus snel in een lokaal pleeggezin te kunnen plaatsen.

Deze poes heeft bewezen een echte super moeder te zijn. 
Ze werd hoogzwanger bij onze poort achtergelaten waarop een van onze vrijwilligers haar in huis nam zodat ze daar comfortabel kon bevallen. Er werden 5 kittens geboren en alles verliep prima. Minder dan een week later hoorden we over 6 moederloze kittens waar het niet zo goed mee ging. Het pleeggezin nam de kittens mee naar huis, introduceerde hen aan de super moeder en deze zorgt nu zonder enige problemen voor alle 11 kittens. Echt een super moeder dus, fantastische poes.

Gedurende het paasweekend kregen we het geweldige nieuws dat er voor deze ‘superpoes’ al een nieuw thuis staat te wachten. Haar taak is echter nog niet volbracht, dus haar nieuwe baasjes zullen nog enkele weken op haar moeten wachten. Gelukkig krijgt ze hulp bij het opvoeden van haar kleintjes. De honden in het gezin bieden zich aan als warme kussentjes om heerlijk tegenaan te liggen. Dat weten de kittens zeer te waarderen en supermoeder vindt het ook een heel goed idee.

                  

De tijd van afscheid nemen was aangebroken voor deze 3 geweldige vrijwilligers. Myra en Oliwia komen uit Nederland en hebben 10 weken bij ons doorgebracht. Jana komt uit Duitsland en was 2 weken bij ons. We zijn ze alle drie erg dankbaar, ze hebben ons enorm geholpen bij de zorg voor de zieke pups. Ze werkten lange dagen wat lichamelijk en emotioneel zwaar was, maar het toont ook hoe enorm toegewijd onze vrijwilligers zijn.

  

Dit kleine, dappere kereltje werd midden op straat in Garrucha gevonden. Gelukkig werd hij gezien door een kattenliefhebster die hem heeft opgepakt en in veiligheid gebracht heeft. Hij is zo’n 5 weken oud en begint naast de kittenmelk net wat vast voedsel te eten.

Op 28 april werd het gezamenlijke jaarfeest van Greyhounds in Nood Nederland en Greyhound Friends gevierd bij de Geffense plas in Oss. Op het prachtige en ruime terrein konden heel veel honden heel hard rennen en spelen. De weersverwachtingen waren bijzonder slecht maar, hoewel koud, bleef het de gehele dag droog en was er ook geen wind. Mede daardoor werd het opnieuw een geweldig leuke dag, zoals elk jaar het geval is.
De PAWS-PATAS kraam kreeg veel bezoekers, een podenco die al in een pleeggezin zit in Oss vond een nieuwe baas en ex-PAWS-PATAS honden kwamen zich weer een laten zien. Fijn om de honden en hun eigenaren weer te mogen begroeten en dan worden er natuurlijk foto’s gemaakt voor de vrijwilligers in Spanje.

PAWS-PATAS bestaat 30 jaar.

Dit jaar is het 30 jaar geleden dat PAWS-PATAS werd opgericht door een groep mensen, die het leed van de zwerfdieren in de omgeving niet meer konden aanzien en iets wilden ondernemen om dat leed te verminderen en het aantal zwerfdieren terug te brengen. De eerste honden werden opgevangen op een klein privé terrein van een van de initiatief nemers, maar deze locatie werd snel te klein.

 

De gemeente Vera stelde een stukje grond ter beschikking buiten de stad, grenzend aan het kerkhof en de vuilstortplaats. Daar werd eigenhandig door de vrijwilligers een klein asiel opgezet, bemand door vrijwilligers. De organisatie is opgericht in 1989 en werd in 1996 formeel geregistreerd als een Spaanse liefdadigheidsorganisatie. Toen het opvangcentrum eind 2000 moest verdwijnen nadat het lokale gemeente-bestuur de grond waarop dit zelfgebouwde shelter stond terug claimde en binnen een week het asiel daadkrachtig met de grond gelijk maakte, moest er onderdak worden gevonden voor 48 honden. Het lukte ons om alle dieren onder dak te brengen met de hulp van pleeggezinnen en opvangadressen.

PAWS-PATAS besloot niet op te geven en met lokale steun en een geweldige bijdrage van veel Nederlandse mensen werd een stuk grond gekocht en een nieuw asiel gebouwd. (bovenstaande foto). Binnen zeven maanden na sluiting van het oude asiel, waren de eerste gebouwen voor een nieuw asiel aanwezig op een omheind eigen terrein en werd het nieuwe asiel geopend, compleet mét een inwijding door een lokale priester. Het terrein werd geschonken door twee Nederlandse dames! In de inleiding op de deze website staat de geschiedenis en de initiatieven voor fondsenwerving, waaronder een film over PAWS-PATAS voor de Nederlandse televisie, wat uitgebreider beschreven.

In 1998 werd het voor PAWS-PATAS duidelijk dat er in Spanje bij lange na niet voldoende mogelijkheden waren om voor voldoende zwerfdieren een goed tehuis te vinden. Een in Spanje wonende PAWS-PATAS vrijwilligster begon daarom met het leggen van contacten met organisaties en personen die zich bezighouden met het verlenen van hulp aan buitenlandse zwerfdieren. Dit resulteerde in augustus 1999 in het zenden van twee vijf maanden oude galgo puppies naar een organisatie in Nederland. Meer organisaties volgden door de jaren heen en de plaatsing van honden en recenter ook katten in het buitenland werd steeds belangrijker. Zonder alle hulp van deze organisaties en van particuliere mensen die ons ondersteunden, was het voor PAWS-PATAS nooit mogelijk geweest om zich te ontwikkelen tot een klein maar professioneel asiel, waarbij de hulp aan dieren altijd voorop staat.

 

Het is tot nu toe gelukt om het asiel draaiend te houden, hoewel het elk jaar moeilijker wordt om de gelden die nodig zijn bij elkaar te brengen. Het asiel wordt nu volledig door vrijwilligers bemand, waarbij de hulp van de buitenlandse vrijwilligers essentieel is.

De liefdadigheidswinkels, fondsenwerving, administratie, herplaatsing-groep, onderhoudsploeg, logistieke helpers, chauffeurs voor de transporten, financiële en juridische vrijwilligers, asiel vrijwilligers, pleeggezinnen, Public Relations/voorlichtingsgroep, websites en Facebook in meerdere talen, dat alles staat in dienst van het asiel, gericht om het mogelijk te maken om te doen wat nodig is: Dieren die niet meer voor zichzelf kunnen zorgen op te vangen en een nieuw leven voor hen mogelijk te maken, alsmede door sterilisatie projecten de aanwas van zwerfdieren te verminderen.

 

 

In de afgelopen 30 jaar heeft PAWS-PATAS ruim 7000 honden en katten gered en vele duizenden zwerfkatten geneutraliseerd in TNR progamma’s. (vangen, neutraliseren en weer uitzetten.) Alleen al in 2017, 2018 en de eerste drie maanden van 2019 zijn er 600 straatkatten geneutraliseerd!

Dit jaar zal het 30-jarige jubileum gevierd gaan worden in de tweede helft van dit jaar.
We zullen u op de hoogte houden.

 

 

We danken iedereen die ons heeft ondersteund met giften, werk, donaties in voer en spullen en de geweldige organisaties die ons helpen en natuurlijk alle adoptanten.

 

Maand overzicht PAWS-PATAS maart.

Wanneer onze vrijwilligers bij de opvang komen voor de volgende dienst, weten ze nooit wat ze aan gaan treffen bij de poort. Hieronder enkele van de  vondsten in de afgelopen maand.

Een hiervan was deze mooie dame, die we Amber hebben genoemd. Ze is erg zachtaardig en vriendelijk. Gelukkig is ze nu veilig en zal ze uiteindelijk via ons weer een nieuw baasje vinden.

 

In het weekend werden 5 prachtige, jonge honden bij onze opvangpoort achtergelaten. Hun namen zijn: Lester, Luz, Pippa, Maybel en Patch. De pups zijn zo’n 6 maanden oud en zullen klein blijven. Het zijn 3 teefjes en 2 reutjes en ze zijn bijzonder schattig en pluizig.

We werden weer verrast toen we in de ochtend maar liefst negen pups met hun moeder bij de opvangpoort aantroffen. Het zijn mastiff pups van zo’n 5 weken oud. De moeder heeft de naam Star gekregen en ook de pups zullen een naam krijgen rond het thema van sterren en planeten. Het spreekt natuurlijk voor zich dat de pups enorm schattig en knuffelig zijn.

 

Charlie werd afgelopen jaar in december als pup achtergelaten bij de opvangpoort. Hij had het geluk dat op dat moment vrijwilligster Melina uit Duitsland bij ons was die meteen voor hem viel.
Melina adopteerde Charlie, maar helaas was die toen nog te jong om te reizen. Dit hield haar echter niet tegen hem te adopteren. Charlie ging naar twee geweldige pleeggezinnen tot hij oud genoeg was om te reizen. Enkele weken geleden kwam Melina terug naar de opvang om Charlie op te halen en deed meteen ook weer vrijwilligerswerk voor ons. Charlie heeft nu een geweldig leven bij Melina in Duitsland, hij word gruwelijk verwend en heeft zelfs al zijn eerste sneeuw mogen ervaren. Bedankt voor je harde werk en het adopteren van Charlie, Melina! Ook de pleeggezinnen die voor Charlie gezorgd hebben zijn we erg dankbaar.

Deze 4 pups werden gevonden in een doos die bij de vuilnisbakken in het dorp Palamares stond. Een vriendelijke dame bracht de diertjes bij ons. Ze zijn zo’n 6 weken oud en we verwachten dat het uiteindelijk kleine hondjes zullen blijven.

Een nieuwe lokale vrijwilligster kwam ons helpen in de opvang, waar ze viel voor niet een, maar twee van onze honden. Denise kon de gedachte aan het scheiden van deze twee kennelmaatjes niet aan, dus na een goed gesprek wist ze haar man over te halen ze beiden te adopteren en in hun gezin op te nemen. Ansel werd gevonden in Mojacar en Soof was achtergelaten bij onze opvangpoort.

Deze maand gingen twee van onze vrijwilligers weer terug naar huis. Clara uit Duitsland en Karel uit België kwamen vrijwilligerswerk doen en beiden hebben hun verblijf enige tijd   verlengd. Zonder hardwerkende en gemotiveerde vrijwilligers als Clara en Karel zouden we al ons werk niet kunnen blijven doen. We zijn beiden dan ook erg dankbaar en hopen hen in de toekomst weer bij ons in de opvang terug te zien.

 

De pups Princesa (wit teefje) en Principe (bruin reutje), geboren bij PAWS PATAS, zijn inmiddels een maand oud. Hun geboorte was een grote verrassing voor ons en onze vrijwilligers waren meteen verkocht toen deze twee kleintjes. Princesa begint erg vocaal te worden, ze gromt en blaft als  er iemand  in haar kennel komt. Principe is wat afwachtender en laat zijn zus de waakhond voor het gezin zijn. We zijn erg trots op Daisy, die een fantastische moeder blijkt te zijn. Het is prachtig de kleintjes te zien opgroeien en hun karakters te zien ontwikkelen. We zouden de hele dag naar hen kunnen kijken.

  

Het kitten seizoen is alweer van start gegaan. Dit zijn Poppy en Peanut, nog maar 8 dagen oud. Hun moeder zorgt goed voor hen en ze groeien snel. We weten dat dit helaas niet de enige kittens zullen zijn die we dit jaar gaan zien in de opvang. Desondanks genieten we ervan om te zien hoe schattig ze zijn. We willen dit dan ook maar al te graag met jullie delen.

 

Deze maand zetten we onze cyperse katten in het zonnetje. Op het moment hebben we er vier in de cattery: Sasha, Darcy, Buddy en Bonnie. Allen knuffelige en prachtige tijgers.

Vorige maand postten we over de ernstig vermagerde Dogo Argentino Don Ramon. Wij hadden onze twijfels of de hond het zou gaan redden, hij was er bijzonder slecht aan toe. Het gaat nu een stuk beter met hem en hij is inmiddels al 5.5 kg aangekomen in gewicht. Het is een erg lieve hond en we zijn dan ook heel blij om deze enorme verbetering van zijn toestand te zien. Hij gaat het redden!

 

Paco kon niet wachten tot hij met het transport van deze maand naar Nederland toe mocht verhuizen. Zijn doos had hij alvast ingepakt.

Afgelopen vrijdag kwam hij aan in Nederland, samen met nog 12 katten en natuurlijk ook honden. Er zaten ook op dit transport Mastif pups, drie in getal samen met een nog jonge teef (niet de moeder) waar ze het in de opvang al direct geweldig mee konden vinden. De teef moedert over het clubje en zij volgen haar overal.

Deze maand dus twee transporten, een was gecombineerd en ging door naar Engeland, het laatste vervoerde alleen dieren die naar Nederland gingen.

Impressies van vrijwilligers

Karel, op de foto met de Staffie Brandon, heeft weer drie maanden zijn tijd aan onze dieren in het asiel besteed. Gedurende de afgelopen jaren hebben we Karel meermalen mogen ontvangen en zijn inbreng en omgang met de honden wordt zeer gewaardeerd. Nemo, een hond die naar Nederland zou mogen als hij wat sociale training en in-huis training zou krijgen, werd aan Karel toevertrouwd.

In die tijd leerde Nemo een hoop, hij ging mee naar Turre om verkeer en mensen te zien. Aan de riem lopen gaat netjes, Nemo is niet meer bang  van onbekende situaties en is inmiddels in Nederland, waar hij een compliment ontving voor zijn goede gedrag!

 

Nogal wat vrijwilligers raken verliefd op een van onze honden en willen dan hun favoriet ook adopteren. Zo viel Christopher voor Archie, een lieve en wat schuchtere Podenco. De liefde bleek wederzijds, zodat Archie nu in Berlijn woont.

Annabell uit Duitsland kwam bijna 4 weken lang vrijwilligerswerk doen in onze opvang. Zij  wilde Gucci graag adopteren,  dus ook Gucci  is naar Duitsland vertrokken  waar ze aan haar nieuwe leven in het gezin van Annabell is begonnen. Bedankt voor al je hulp en het bieden van een thuis aan Gucci, Annabell!

Een nieuwe lokale vrijwilligster kwam ons helpen in de opvang waar ze niet op een, maar twee van onze honden viel. Denise kon de gedachte aan het scheiden van deze 2 kennelmaatjes niet aan, dus na een goed gesprek wist ze haar man over te halen om beide honden te adopteren.  Ansel was achtergelaten in Mojacar en Soof was vastgebonden bij onze opvangpoort.

 

Charlie werd afgelopen jaar in december als pup achtergelaten bij de opvangpoort. Hij had het geluk dat op dat moment vrijwilligster Melina bij ons was die meteen voor hem viel. Melina adopteerde Charlie, maar helaas was die toen nog te jong om te reizen. Dit hield haar echter niet tegen hem te adopteren. Charlie ging naar 2 geweldige pleeggezinnen tot hij oud genoeg was om te reizen. Enkele weken geleden kwam Melina terug naar de opvang om Charlie op te halen en deed meteen ook weer vrijwilligerswerk voor ons. Charlie heeft nu een geweldig leven bij Melina , hij word gruwelijk verwend en heeft zelfs al zijn eerste sneeuw gezien!

 

 

Verhaal van Valerie.

Afgelopen zomer vloog ik naar Almeria, Spanje om te gaan helpen als vrijwilliger bij Paws Patas. Ik had al contact gehad met verschillende mensen die bekend zijn met de stichting. Wij hadden zelf namelijk een Galgo geadopteerd vanuit Spanje. Een ras wat daar enorm verwaarloosd en mishandeld wordt. Ik wilde heel graag mijn steentje bijdragen en vertrok dus voor 4 weken naar het zuidelijke deel van Spanje.

Bij aankomst op het vliegveld werd ik opgehaald door een van de oudere vrijwilligers en zijn vrouw. Wat een ontzettend lieve mensen!  Zij brachten mij eerst naar de supermarkt voor boodschappen en vervolgens naar Paws Patas. Ik verbleef in een van de stacaravans. Alles was super goed geregeld.

De volgende dag begon mijn eerste dienst. We startten om 9:00, dat was uitslapen want de stacaravans staan naast de kennels! Alles werd uitgelegd door een van de vrijwilligers die er al langer was. Veel informatie stond ook opgeschreven, zoals het voer voor elke hond.  Verder was het vooral zorgvuldig te werk gaan. We maakten de kennels schoon, gaven alle honden te eten en maakten daarna alles opnieuw schoon. In de periode dat ik er was, waren er 36 honden. Dat betekende dat we veel tijd en aandacht hadden om met de honden te spelen, knuffelen en wandelen natuurlijk!

Ik heb voornamelijk in Hunting Block gestaan, dat hield in dat ik verantwoordelijk was voor 1 deel van het terrein en de honden die daar zaten. Dat is erg fijn, want daardoor leerde je de honden kennen, en andersom zij jou ook! Iedere middag hadden we kort overleg en daarna siësta. Ik vond de dagen heel erg fijn opgedeeld en ondanks het harde werk wat je erin steekt, voelde het echt als vakantie. Ik wil zeker nog een keer terug komen bij Paws Patas en raad het anderen ook aan! Het is een bijzondere ervaring die je nooit meer vergeet.

Maandoverzicht februari. Mastif pups geboren in het asiel

Deze oude kat, Emily, werd gered nadat ze was aangevallen door een hond. Ze was erg angstig en ondervoed. De dame die haar binnenbracht dacht dat Emily een kitten was, maar na onderzoek bij de dierenarts bleek ze een oude dove kat te zijn met een zwaar beschadigd oor en cataract in een oog. Ze heeft de naam Emily gekregen. Emily is waarschijnlijk ooit iemands huisdier geweest, gezien ze gesteriliseerd is en dol is op mensen, maar helaas had ze geen chip. Ze brengt het grootste deel van de dag slapend door, knuffelend met een warme kruik. Emily kan niet overweg met andere katten, waardoor ze niet bij haar pleeggezin kon blijven gezien daar al 8 andere katten woonden. Gelukkig hebben we voor haar een nieuw thuis weten te vinden waar ze dol op haar zijn en ze van haar welverdiende pensioen kan gaan genieten.

Dit is Mimi – ze werd achtergelaten bij onze opvangpoort met een briefje dat uitlegde dat haar eigenaar was overleden en dat Mimi op straat was gezet. Het goede nieuws is dat ze nu veilig bij ons is en dat we allemaal voor haar charmes gevallen zijn. Ze is een van de aanhankelijkste katten die we in lange tijd gehad hebben en springt zonder uitnodiging op elke beschikbare schoot. Een heel gezellige huisgenoot.

 

We vonden in de ochtend weer een pakketje bij onze opvangpoort. Wij weten inmiddels dat deze pakketjes vaak niet van een bezorgdienst afkomstig zijn en dus een andere inhoud hebben dan je normaal zou verwachten. Dat was ook dit keer het geval. Er zaten 3 prachtige, kleine pups in dit pakketje. Inmiddels zijn de pups ondergebracht bij een pleeggezin.

       

Deze knapperd heet Paco. 
Hij werd afgelopen maand achtergelaten bij de opvangpoort. Hij verblijft nu in een klein verblijf in zijn eentje waar hij helemaal niets aan vind. Hij is dol op knuffels en aandacht en is constant aan het spinnen. Hij zou dus veel gelukkiger zijn in een lokaal pleeggezin. Daar gaan wij dan ook naar op zoek, zodat Paco in al zijn knuffelbehoeftes kan worden voorzien.

Een update over Kay, het achtergelaten teefje met 2 pups en een diepe, geïnfecteerde wond aan haar keel. De zwelling in haar kop is afgenomen en de wond aan haar keel is geheeld. Met haar pups die in een ander pleeggezin zitten, gaat het ook erg goed. Kay kan goed overweg met honden en katten en is zindelijk. Ze is dol op knuffels en menselijk gezelschap. Het gaat zo goed met haar dat ze er klaar voor is om naar een ander pleeggezin te gaan, waar de extra medische zorg niet meer nodig is. Een grote stap richting haar nieuwe leven.


Grumpy is weer thuis! Iedereen die in de opvang komt kent onze buitenkat Grumpy, hij is hier een levende legende. Helaas kreeg hij wat gezondheidsproblemen waarvoor hij een paar dagen bij de dierenarts moest verblijven. Inmiddels is hij terug bij ons in de opvang en heeft zijn dagelijkse routine weer opgepakt. Hij heerst over zijn domein en doet zijn naam eer aan, zo kennen we hem weer.

Sox werd voor het eerst gezien terwijl hij rondzwierf op straat in Bedar. Hij had een nare wond in zijn nek, was erg angstig en had veel honger. Lokale mensen begonnen hem te voeren en wisten zo ook wat antibiotica tabletten toe te dienen. Na enkele weken van proberen zijn vertrouwen te winnen, verdween Sox tijdens een luidruchtige fiesta. Hij ging naar het aangrenzende dorp, Los Gallardos, waar opnieuw lokale mensen hem gingen voeren en hem uiteindelijk wisten te vangen. Een van onze vrijwilligers nam Sox toen op in een pleeggezin. Sox was nog steeds erg angstig en gestrest en mocht vervolgens naar een dame die de tijd had hem over zijn angst en trauma’s heen te helpen komen. De wond in zijn nek heelde gelukkig ook snel. Vorig jaar oktober werd Sox geplaatst in Nederland waar hij nu een geweldig leven leidt. We zijn iedereen die hem geholpen heeft dan ook erg dankbaar, van de mensen die hem voerden op straat, de beide pleeggezinnen die hem in hun huis opnamen, de organisatie in Nederland die Sox liet overkomen en daarna de mensen die hem uiteindelijk geadopteerd hebben.

Deze Dogo Argentino werd gesignaleerd en meegenomen door een vrijwilliger. Het dier is nauwelijks meer te herkennen als een Dogo Argentino. De hond verkeert in uiterst slechte conditie. Het kan uithongering, ziekte of beiden zijn, we weten het nog niet. Het dier is nu opgenomen in de kliniek van een dierenarts waar verder onderzoek en testen uit moeten maken wat het dier mankeert en of er nog een kans voor hem is om te overleven. Als dat het geval mag zijn, zal er alles aan gedaan worden om hem die kans te geven. We zien veel ellende, maar dit komt ook bij ons hard aan en geeft een machteloos gevoel. Zolang dit soort dieren worden gesignaleerd weten wij dat het verlenen van hulp noodzakelijk blijft.

Afgelopen maand zag ik de zwerfmastif (eerder genoemd in het maandoverzicht van vorige maand) in Spanje. De hond leefde inmiddels 10 kilometer verder naar het noorden dan voorheen, maar was weer getraceerd door de Spaanse vrouw die haar voert en probeert te redden. Het stuk land waar de hond zich bevond is ruiger en verder van een weg vandaan. Een veiliger plaats daar het meer bescherming geeft om niet gezien te worden en minder kans om onder een auto te komen.
De hond kwam elke dag dichter bij haar weldoenster en er was optimisme dat het zou lukken om haar te vangen. De teef zag er nu goed uit, kilo’s aangekomen door het dagelijks voeren en de toegang tot water. Echter, kort daarna werd de hond niet meer gezien en dagelijkse zoektochten door het terrein plus het plaatsen van een vangkooi met haar lievelingsgerecht gekookte kip (een lokker naast het gewone hondenvoer) leverden tot nu toe niets op. We zijn bang dat de hond is geschoten of vergiftigd door jagers dan wel op een andere manier gewond is geraakt of verdwenen. Het niet weten waar ze is en of ze nog leeft maakt het nog triester, de onzekerheid is erg naar.

Deze geweldige man uit Berlijn genaamd, Christopher kwam vrijwilligerswerk doen in onze opvang. We waren erg verbaasd toen hij bij aankomst ons bedankte omdat hij naar de opvang toe mocht komen en hier mocht verblijven, terwijl we hem juist erg dankbaar zijn dat hij ons wilde komen helpen. Zoals bij veel van onze vrijwilligers gebeurt, verlengde ook Christopher zijn verblijf in de opvang. 
Helaas moesten we 3 weken later dan toch afscheid van hem nemen. Onze Archie wist zijn hart te stelen en Christopher gaat er dan ook serieus over nadenken om hem te adopteren. Voor zijn vertrek verfde hij zijn hand op onze “helping hands” muur. Bedankt voor alle hulp Christopher, we weten dat je graag nog eens terug komt en je bent meer dan welkom dus hopelijk tot snel!

 

Annabell uit Duitsland kwam bijna 4 weken lang vrijwilligerswerk doen in onze opvang. Helaas kwam ook nu weer de tijd om afscheid van haar te nemen. Annabell is echter niet de enige die ons gaat verlaten. Ze was namelijk gevallen voor onze Gucci, dus ook zij zal over enkele weken naar Duitsland vertrekken, waar ze aan haar nieuwe leven in het gezin van Annabell zal beginnen. Bedankt voor al je hulp en het bieden van een thuis aan Gucci, Annabell!

Enkele weken geleden vonden we Daisy de mastif, achtergelaten bij onze opvangpoort. Het bleek dat zij een nog grotere verrassing voor ons in petto had. Toen een van onze vrijwilligers Daisy voer ging brengen zag ze een pasgeboren pup opgekruld tegen haar aanliggen. Enkele minuten later werd er nog een pup geboren. De nieuwe moeder likte haar pups schoon en zij zorgt erg goed voor hen. De dierenarts heeft moeder en pups nagekeken en allen maken het goed. We hadden geen idee dat Daisy drachtig was dus waren enorm verrast. De pups hebben de namen ”Princesa” en “Principe” gekregen, Spaans voor prinses en prins. Dit zijn de eerste pups die ooit geboren zijn in onze opvang, dus het is een bijzondere ervaring voor ons.