De tweede-hands winkels van PAWS-PATAS: een zaak van groot belang.

De tweede-hands winkels van PAWS-PATAS:  een zaak van groot belang.

De liefdadigheids of tweedehands winkels, ook wel “outlets” genoemd, vormen een afdeling van de organisatie die  minder in de publiciteit staat dan het asiel en de dieren.

Echter, zonder deze vier winkeltjes en de groep vrijwilligers die de werkzaamheden verrichten, zou het asiel niet kunnen bestaan. Rond de 60% van de inkomsten van PAWS-PATAS wordt gegenereerd door de winkels en dat mag een bijzondere prestatie worden genoemd.

De fondsenwerving, sponsors en zeker ook de individuele donaties (denk aan de “€ 1 per maand sponsoring”) brengen de resterende 40% van de inkomsten in. Het is altijd een opgave om het benodigde bedrag te halen om het asiel en alles wat daar bij komt kijken te kunnen bekostigen.

De hoeveelheid werk die door de groep vrijwilligers van de tweedehands winkels vrijwilligers wordt verricht is veelomvattend. Het gaat niet alleen om het verkopen van de aangeboden artikelen, maar ook om het sorteren, wassen en strijken van alle kleding, het goed schoonmaken en presenteren van glaswerk, servies, bric-a brac, boeken en wat er dan ook binnen komt en verkoopbaar is. Alles wat in de winkels te koop is, bestaat uit donaties van het publiek. Donaties kunnen bij de winkels worden afgeleverd of worden soms opgehaald. Veel dingen zijn in goede staat en kunnen na was en strijkbeurt zo de winkel in, maar er worden ook veel dingen gegeven die in te slechte staat zijn om nog te verkopen. Het zorgvuldig selecteren en sorteren is derhalve een tijdrovend karwei.

Het adverteren in de winkels van de fondsenwervings-activiteiten en het verkopen van kaartjes voor sommige van die activiteiten behoort tevens tot de taken van de vrijwilligers.

De adminstratie wordt per verkocht artikel bijgehouden. De wet stelt strenge eisen aan het exploteren van een “liefdadigheids-lokaal” en een zorgvuldige en transparante boekhouding is een vereiste.

Elke winkel heeft een eigen team van vrijwilligers die in roterende diensten hun werk uitvoeren.

Twee van de vier winkels  zijn gevestigd in Mojacar, een winkel is in Vera en het dorp Turre heeft eveneens een “outlet”.

Het komt regelmatig voor dat er pups of kittens in dozen of kratjes bij een van de locaties worden achtergelaten, zodat de vrijwilligers die de winkel openen eerst onderdak voor de achtergelaten dieren moeten regelen. Het zal duidelijk zijn dat we dankbaar zijn voor wat deze groep mensen al zovele jaren voor het asiel doen: inkomsten verwerven om te zorgen dat PAWS-PATAS dieren in nood kan helpen.

PAWS-PATAS in de maand oktober.

PAWS-PATAS in de maand oktober.

Het acherlaten van honden bij de opvang ging, ondanks onze waarschuwingsborden over de Parvo besmetting, ook deze maand gewoon door.  De dieren worden zelfs direct onder de borden in een reismand of kooi neergezet. Om de achtergelaten honden veilig te houden en om het shelter tegen nieuwe besmetting van buitenaf te beschermen, kunnen zij niet binnen het asiel  worden gebracht en moeten  in een kooi buiten de poorten blijven. Vervolgens trachten we zo snel mogelijk  een pleeggezin voor hen  te vinden.  Gelukkig is het tot nu toe steeds steeds weer gelukt om pleeggezinnen te vinden, maar ook die zijn uiteindelijk  een keer vol. Naast de gedumpte honden werd er ook nog een kat in de hete middagzon achtergelaten. Hij was erg van slag, maar is nu gelukkig weer wat gekalmeerd. Zijn vacht was in slechte conditie en onder zijn lange haar is hij erg mager  .

 

We blijven ons keer op keer weer verbazen over hoe prachtig de katten zijn die bij PAWS worden achtergelaten. De mooie foto’s die we van de pleeggezinnen ontvangen zijn hiervan het bewijs en die delen we maar al te graag. De  kittens in het groepje met siamese aftekening zijn de zieke kittens die kort geleden bij de poort zijn achtergelaten. Door de goede zorgen van het pleeggezin zien ze er nu al veel beter uit, wát een verschil. Het lijkt erop dat deze kleintjes het gaan redden, mede dankzij de toewijding van iedereen die heeft meegeholpen met het toedienen van de nodige medicatie en aandacht.

In een van onze PAWS-PATAS shops in Spanje werd een Kitten koffie ochtend georganiseerd en het was een groot succes.  Er was de mogelijkheid enkele van onze kittens te ontmoeten, te praten met onze vrijwilligers, een koopje in te slaan en  taart te eten. Vier van de kittens werden gedurende de morgen geadopteerd en zijn nu gelukkige jonge katjes met een eigen huis. Daarnaast werd er  €337 opgehaald voor de katten en kittens in onze cattery en pleeggezinnen.

Gelukkig hebben we deze maand nog meer positieve berichten.
Selina, een vrijwilligster uit Nederland die ons kwam helpen met de verzorging van de dieren, is gevallen voor onze Anki. Hond Anki krijgt een nieuwe naam: Akina. Zij  zal zodra onze dierenarts het signaal geeft dat reizen veilig is naar haar nieuwe baasje in Nederland verhuizen.
Ook onze hond Kim heeft na 5 jaar in de opvang eindelijk een nieuw thuis gevonden. Als iemand het verdient is zij het wel. Ze vertrekt zo gauw het weer mogelijk is naar haar nieuwe baasjes in Engeland.

Onze mooie  16-jarige poes Rosie heeft een nieuw thuis gevonden. Op de foto zie je haar geheel tevreden in haar nieuwe omgeving.  Doordat haar verhaal gedeeld werd via social media  gaat deze oude  dame nu een prachtig gepensioneerd bestaan tegemoet.

 

 

 

Einde van het jachtseizoen, het einde voor veel jachthonden.

Einde van het jachtseizoen in Spanje, ook het einde voor veel jachthonden.

Het einde van het jachtseizoen in Spanje betekent altijd dat er duizenden jachthonden worden verstoten of gedood. Er zijn ca. 500.000 Galgo’s in Spanje waarvan er gemiddeld 50.000 per jaar worden afgedankt. Wat het aantal “afdankers” voor de Podenco’s en Pointers betekent is niet zo duidelijk bekend, maar ook voor die rassen is het aantal afgedankte honden hoog.

In het gebied waar PAWS is gehuisvest zien we veel meer Podenco’s dan Galgo’s, maar de behandeling van de dieren is hetzelfde. Veel wreedheid en doelbewust veroorzaakt lijden om de dood zo langzaam en akelig mogelijk te laten verlopen zijn nog immer gehanteerde manieren. Bij de wet verboden, zeker. Er wordt echter niet genoeg ingegrepen door politie en publiek, wegkijken verdient nogal eens de voorkeur. Het is ook moeilijk te bewijzen aan de hand van de overblijfselen van ongechipte honden dat de dieren aan een bepaalde eigenaar toebehoorden. In dit artikel gaan we hier nu niet verder op in, maar we laten wel zien wat dat zo al betekent in het dagelijks leven voor de PAWS-medewerkers en vrijwilligers.

Enkele dagen geleden vond de asiel-manager op het weggetje naar het asiel een broodmagere dode jachthond type Galgo-cross liggen. Naast het kadaver stond een andere hond, een uitgehongerde Podenco die stuiptrekkingen vertoonde. Dit kan het gevolg zijn van vergiftiging. De nog levende hond werd in een auto getild en naar de dierenarts gebracht en getest, maar de stuiptrekkingen bleken niet onder controle te krijgen. De hond was er bijzonder slecht aan toe en kon niet meer worden gered, zodat besloten werd het dier in te laten slapen om verder lijden te voorkomen. De dode hond lag naast het weggetje en werd daarom niet opgehaald door de politie  die over de zaak werd ingelicht. Het kadaver lag náást de weg en niet op een hoofdweg en werd daarom niet al verkeersongeluk aangemerkt. Beide dieren waren in een vergevorderd stadium van verhongering.

De dierenarts die PAWS helpt vond twee weken geleden een Galgo teef met een gebroken poot op de campo. De hond had 10 één week oude pups bij zich die allen nog leefden. Onnodig te zeggen dat de moeder met een gebroken poot niet in staat was om voedsel te zoeken. Deze hond is net op tijd gevonden voordat uitdroging, honger en het voeden van 10 pups haar dood kon veroorzaken, waarna de pups eenzelfde lot zou treffen. Soms speelt het toeval een bepalende rol over leven en dood. Moeder (poot in het gips) en pups maken het goed in de ziekenboeg van de veterinaire kliniek van de dierenarts. (De moeder en pups zijn daarmee geen geregistreerde PAWS honden). PAWS bemiddelt wel bij het zoeken naar een nieuw tehuis en het regelen van transport. We weten dan ook inmiddels dat de hele familie herplaatst kan worden dus dat is een goed vooruitzicht voor deze groep honden. Over enkele maanden leven deze dieren niet meer in Spanje maar in Engeland, veilig voor uitbuiting en mishandeling/verwaarlozing.

Trieste verhalen, de realiteit en meer regel dan uitzondering voor de afgedankte jachthonden. Nog een lange weg te gaan voordat hier een eind aan komt.

PAWS blijft helpen waar dat nodig is.

Helpt u ons om dit te kunnen blijven doen?

Scooby Dag.

Op 25 september werd de jaarlijkse Scooby dag gehouden op het prachtige terrein van de Geffense Plas in Oss. Hoewel laat in het seizoen was het weer geweldig, 26 graden en droog. Het werd een drukke en gezellige dag waarbij de PAWS kraam de nodige bezoekers mocht ontvangen en er tevens een aantal ex-PAWS honden op bezoek kwamen. Frisco, de vrolijke Podenco die zo mooi poseert werd begin deze zomer geadopteerd via Greyhound Friends. Frisco was eind vorig jaar bij PAWS gedumpt en was een zielige negen jaar oude hond die niet begreep wat er allemaal was voorgevallen en waarom hij opeens was achtergelaten. Frisco is bij zijn nieuwe bazen zijn verleden snel te boven gekomen, hij ziet er jaren jonger uit en straalt levenslust uit. Zoals altijd staan Greyhound Friends en PAWS naast elkaar op de Open Dagen en dat maakt het allemaal nog leuker, De honden kennen elkaar en zo ook de mensen. Al met al een prima dag.

leishmaniosis canina

leishmaniosis canina

In dit informatieve stukje wordt niet diepgaand ingegaan op alle veterinaire aspecten, uitzonderingen, vooroordelen of ontkenning, maar worden de grote lijnen rond herkenning van Leishmaniosis en behandeling weergegeven. Elk geval verdient een op zichzelf staande diagnose en aanpak, afhankelijk van de situatie en het behandelingsplan van de behandelend dierenarts.

Leishmaniosos is een bekende parasitaire ziekte, veroorzaakt door de vermenigvuldiging van een parasiet binnen het imuun-systeem. De ziekte wordt overgebracht door de beet van de zandvlieg: (Phlebotomus),
De ziekte treft vooral hondachtigen ( vossen) hoewel ook knaagdieren zoals hamsters, ratten, muizen en andere voorkomende dieren (paard, haas, konijn) geinfecteerd kunnen worden.. De ziekte heeft een wijd verspreidingsgebied in vele zuidelijke delen van het Europese continent.

Honden zijn gevoelig voor de ziekte, hoewel de presentatie van klinische symptomen en de ernst hoofdzakelijk afhangen van de immuunrespons van het dier, eventuele co-infecties en de algehele conditie. Daarbij moet worden aangetekend dat er veel honden zijn die een leven lang in geinfecteerde gebieden verblijven zonder ooit de ziekte te ontwikkelen en die gedurende hun hele leven negatieve bloedtesten laten zien.De evolutie van de ziekte is in het algemeen traag, waarbij verbetering en terugval kan optreden. In ernstige gevallen kan de dood van het dier optreden, gewoonlijk door chronisch nierfalen.

De meest vookomende algemene symptomen zijn: anorexia, depressie, gewichtsverlies, spierzwakte, opgezette lymfeklieren, spijsverteringsproblemen, huid-schilfering, sterke groei van de nagels, bij een gevorderd stadium neusbloedingen, leverproblemen.

De behandeling van de ziekte is afhankelijk van de staat van de besmetting. In lichte en middelmatige stadia van besmetting ( stadium 1 en stadium 2) is de ziekte goed te behandelen en de prognose goed. Bij ernstige besmetting ( stadium 3 en 4 )is de prognose minder goed en kan de behandeling tekort schieten.

De ziekte is niet van dier op mens besmettelijk, alleen via overdracht door de genoemde zandvlieg (Vergelijk: malaria). Deze mug komt in het Noorden van Europa niet voor en daarmee is herbesmetting dan wel besmetting naar andere dieren/mensen in het Noorden uitgesloten.

De tropische variant van Leishmanisos is een voor mensen agressieve ziekte. In het Middellandse Zeegebied treden zeer weinig besmettingen op en dan vaak alleen in mensen met een sterk verlaagde weerstand.

Diagnostiek.

De hond wordt getest door middel van een analyse van een afgenomen bloedmonster. De daarin aangegeven waarden tonen aan of het dier een actieve besmetting heeft (positieve test). Afhankelijk van welke test er wordt gebruikt is zichtbaar hoe hoog de graad van besmetting is.

Bij een positieve uitslag kan tot behandeling worden overgegaan.

De meest gebruikte middelen zijn : Allopurinol, Glucantime, Milteforan.

Welk middel wordt ingezet is afhankelijk van aard van de besmetting en de aanpak van de behandelende dierenarts.

Nadat de behandeling is afgerond en er enige tijd is verstreken wordt opnieuw een bloedtest gedaan waarmee bekeken kan worden of de ziekte is teruggedrongen of zo sterk is verdwenen dat de parasiet niet meer aantoonbaar is in het bloed dan wel in de hoogte van de afweerstoffen.

Er zijn meerdere methodes om de diagnose van de ziekte te stellen, (materiaal uit Lymphe-klier/beenmerg, gewrichtsvloeistof, biopsie,) Meestal wordt de directe aanwezigheid van de parasiet zichtbaar gemaakt door een bloedtest.

De slaagkans van de behandeling is voor een groot deel afhankelijk van hoe snel de ziekte wordt ontdekt en dat het ziekteproces nog niet te ver is gevorderd om goed in te kunnen grijpen.

Een reeds ernstig zieke hond maakt uiteraard minder kans dan een dier wat licht positief test, sommige dieren overwinnen in dat laatste geval zelf de kwaal .

Belangrijk om te weten is het feit dat honden die eenmaal een besmetting hebben gehad en daar na behandeling overheen zijn gekomen vaak ook na meerdere jaren in Spanje negatief blijven testen. Het lijkt alsof er toch een zekere imuniteit optreedt bij sommige dieren hoewel deze dieren gebeten blijven worden door de zandvlieg.

Het komt echter voor dat de ziekte opnieuw de kop opsteekt terwijl de hond een negatieve test heeft getoond of na behandeling een negatieve test laat zien. Dit kan meerder oorzaken hebben: de hond is vlak voor transport nog gebeten maar het lichaam toont nog geen afweerstoffen. De parasiet verbergt zich soms op plekken waarbij een bloedtest niet afdoende zekerheid geeft, nml. in het beenmerg of in de gewrichtskapsels. De parasiet kan sluimerend in het dier aanwezig blijven en ooit nog eens de kop opsteken. Dit is dan meestal het geval bij honden die een lage weerstand hebben door andere oorzaken.

Elk dier dat bij Opvang Koningen uit het buitenland komt heeft de bloedtesten voor de Mediterrane ziekten ondergaan en is negatief bevonden.

De praktijk leert dat het terugkeren van Leishmaniosis bij honden van Opvang Koningen in het jaar 2015 bij 1% van de dieren is voorgekomen. De redenen daarvoor zijn eerder beschreven. Bij tijdige behandeling kan de hond opnieuw negatief worden en de ziekte de baas blijven. Wacht dus niet te lang met een dierenarts-bezoek als de hond niet in orde is en vermeld altijd dat uw hond uit een zuid-europees land is gekomen.

Het overgrote deel van de honden wordt weer beter als er tijdig ingegrepen wordt en zal nooit meer verschijnselen ontwikkelen. (In Nederland kan geen herbesmetting optreden bij gebrek aan zandvlieg)

Hoewel er veel griezelverhalen over Leishmaniosis de ronde doen is de praktijk bij behandelde honden anders en zijn de vooruitzichten voor deze dieren ronduit gunstig.

Continue reading “leishmaniosis canina”